Strona główna > Premier League, Twarze EPL > Złota 11-stka chłopców z cienia Premier League

Złota 11-stka chłopców z cienia Premier League

Zazwyczaj nagłówki gazet, uwagę blogerów i obiektywy kamer kradną gwiazdy z klubów czołówki. Ale Premier League to nie tylko Manchester City i United, Arsenal, Chelsea, Liverpool, Tottenham, Newcastle lub Everton. O tych klubach dziś ani słowa, bo warto oddać należne chapeau bas liderom drużyn o nieco mniejszych ambicjach.

W Premier League istnieje świat poza gigantami

1. Wayne Routledge – Swansea, skrzydłowy, 27 lat

Jakim cudem człowiek, który nie potrafił strzelić gola w Premier Leauge (będąc skrzydłowym) od sezonu 2004/05 do zeszłych rozgrywek, może zostać jednym z największych objawień pierwszych kolejek ligi? Historia zupełnie niewytłumaczalna. 116 meczów w ekstraklasie gracza ofensywy i zero trafień. To musiał być wyjątkowy koślawiec, a nie Routledge, który teraz zdecydowanie wybija się ponad ligową średnią.

W tym sezonie też już strzelił, do tego dołożył aż trzy asysty. Jego swoboda dryblingu i wymienność pozycji wręcz zmusza do uważnego śledzenia postępów Swansea. Ten facet rządzi obrońcami i rozstawia ich po kątach jak niegrzeczne dzieci.

2. Robert Snodgrass – Norwich, skrzydłowy, 25 lat

Prawdopodobniej najczęściej chwalona postać ostatnich dwóch kolejek Premier League na tym blogu. Uwielbiam patrzeć na Norwich tylko przez pryzmat Szkota. Przez cztery sezony jego talent został jakoś przeoczony, bo nikt z elity nie wyciągnął go z Leeds.

Obok Granta Holta jest centrum ataku Kanarków. Najczęściej to on rozprowadza piłki od prawej strony. Chętnie ścina do środka i wiąże koronki w akcjach kombinacyjnych. Umie też porządnie centrować (ponad 2 celne dośrodkowania w meczu, co przy stylu Norwich jest warte diamentów) i też nieźle odbiera. Pasuje do zespołu w najbardziej pstrokatych koszulkach Premier League niczym budowniczy i przerwa w pracy.

3. Nathan Dyer – Swansea, skrzydłowy, 24 lata

On z Routledgem jak Mann z Materną. Różnią się fizycznie, a jednocześnie nadają na dokładnie tych samych falach, co skutkuje jednym z piękniejszych ataków Premier League. Dyer strzela nieco celniej od kolegi z drugiego skrzydła, ma też większy rozmach w dryblingu. Ale wyróżnia się też w kategorii strat.

Już w zeszłym sezonie pokazał kawał solidnego futbolu, gdy tworzył duet bocznych atakujących ze Scottem Sinclairem. W nowych rozgrywkach zmiana partnera zadziałała jeszcze większe cuda.

4. Ricardo Vaz Te – West Ham, skrzydłowy/napastnik, 25 lat

Na pierwszy rzut oka – typowy drwal. Znakomicie zbudowany, mierzący 188 cm, więc pewnie skacze wysoko do główek i modli się godzinami o wysoką jakość dośrodkowań? Nic bardziej złudnego. Portugalczyk to najzdolniejszy technik w ataku West Hamu.

Vaz Te wykorzystuje warunki fizyczne do przepychania się, ale piłka zupełnie nie przeszkadza mu pod stopą. Co więcej, potrafi wygiąć długie kończyny i sprawnie wysłać rywala do lekarza, aby ten zbadał im zawroty głowy. Główny kreator Młotów, który też nie waha się samemu zamykać akcje.

5. Rickie Lambert – Southampton, napastnik, 30 lat

Duchowy następca Matta Le Tissiera w Southampton od czterech sezonów regularnie ładuje 20+ bramek, niezależnie od ligi, w której właśnie wylądował. Po trzydziestce debiutuje w Premier League. Cierpliwość popłaca. W trzech meczach otwarcia upolował już dwa razy. I to z kogo! Mistrza i wicemistrza Anglii, czyli piekielny duet z Manchesteru.

Jednak mówienie o Lambercie, jako chytrym lisie pola karnego, byłoby dziejową niesprawiedliwością. Anglik lubi się cofnąć do pomocy, poszukać dośrodkowania i łączenia akcji z wbiegającymi pomocnikami. Jak zdrowie mu dopisze, może być lepszą wersją zeszłorocznych wyczynów Holta z Norwich.

6. Angel Rangel – Swansea, obrońca, 29 lat

To już ostatni z Łabędzi w zestawieniu, obiecuję. Nie dało się go tu pominąć, bo dla systemu Swansea jest absolutnie bezcenny. Gdy Routledge z Dyerem zabierają za sobą obrońców do środka, on wchodzi na boku obrony i ma pełne akry przestrzeni. Korzysta z niej dośrodkowując lub decyduje się na kontynuowanie wianuszka podań walijskiego klubu.

W zeszłym roku „przedstawił się” szerokiej publice, gdy jego fatalne podanie podarowało zwycięstwo Manchesterowi United. Ale takie gafy w wyprowadzaniu piłki od tyłu zdarzają mu się rzadko. W defensywie naprawdę się przydaje, szczególnie imponują statystyki odbiorów. Po fatalnej kontuzji Neila Taylora z drugiej flanki obrony, obecność Rangela w zespole jest niezbędna.

7. Youssouf Mulumbu – West Bromwich, pomocnik, 25 lat

Szczególnie w jego świetnej postawie upatruję powodów wczesnej pobudki WBA do nowych rozgrywek. Każdy zespół potrzebuje solidnego kręgosłupa i elementów, które płynnie łączą atak z obroną. W okolicach Midlands najlepiej robi to Mulumbu.

Bezkompromisowy w odbiorze (choć ma wsparcie w świetnym Yacobie). Poza chronieniem swoich obrońców, świetnie idzie mu pod polem karnym rywala. Zastawia swoim masywnym cielskiem piłkę, zwinnie drybluje i mocno strzela. Widziałbym go jako zastępstwo Songa w Arsenalu.

8. Morgan Schneiderlin – Southampton, pomocnik, 22 lata

Pan Skomplikowane Nazwisko (wciąż się uczę) stanowi przykład przyjemnego powiewu świeżego powietrza, któryprzynoszą ze sobą beniaminki. Przed rozpoczęciem ligi nie słyszałem o jego istnieniu, a teraz uważnie się przyglądam, bo jest czemu.

Zwykle staje tuż przed swoimi obrońcami, jako najbardziej defensywny z piątki pomocników Świętych. Dlatego pracy z tyłu ma od groma – notuje średnio prawie pięć odbiorów i cztery przechwyty na mecz! Jednak w jego przypadku uderzyła mnie większa wszechstronność. To nie jest człowiek ograniczony od psucia ataków rywali. Czasami wychodzi wysoko do akcji własnej drużyny i próbuje ją zamykać. Southampton może też liczyć na jego skuteczne rozprowadzenie gry, bo ma 89% dokładności podań.

9. Gareth McAuley – West Bromwich, obrońca, 32 lata

Tak jak w przypadku Lamberta, późno nie znaczy gorzej. McAuley musiał się sporo napocić, aby regularnie grać w wyjściowej jedenastce w Premier League. Teraz WBA korzysta z jego usług, szczególnie jeśli chodzi o grę w powietrzu.

W fazie obronnej mało który chojrak wygra z nim główkę. Postawny, potrafi też blokować uderzenia rywali. Defensywa Evertonu przekonała się też, jak trudno go upilnować przy stałych fragmentach gry.

10. Fabio da Silva – Quenns Park Rangers, obrońca, 22 lata

Każdy kibic Premier League widział go w barwach Manchesteru United. Jednak na razie pewny miejsca w obronie na Old Trafford może być Patrice Evra, dlatego Fabio uciekł na wypożyczenie do Londynu, aby złapać nieco doświadczenia i meczów w ekstraklasie. Jak powiedziałby angielski dżentelmen: so far, so good.

Fabio jest najjaśniejszym punktem defensywy QPR (która solidnością nie grzeszy). Potrafi skutecznie odbierać piłki na ziemi i wybijać je w powietrzu. Ale najwięcej Rangersi zyskują na jego wypadach do przodu. Młody Brazylijczyk lubi obiegać swojego skrzydłowego i poszerzać atak QPR, dlatego to głównie jego lewą stroną suną najgroźniejsze sytuacje w meczach ekipy Marka Hughesa.

11. Mohamed Diame – West Ham, pomocnik, 25 lat

W Wigan zapamiętałem go jako stos walczących mięśni. W West Hamie udowadnia, że jest ponad to. Oczywiście dalej dobrze odbiera i odnajduje się w siłowej grze Młotów, ale jego gra jest nie tak jednowymiarowa.

Diame umie bowiem podciągnąć akcję pod pole karne, pokazać się do podania kolegom lub huknąć mocno na bramkę. Ma sporo energii do biegania od bramki do bramki, więc właściwie z niej korzysta.

  1. M.
    08/09/2012 o 19:19

    Brawo za „wyhaczenie” Vaz Te. Był to mój ‚czarny koń’ na Fantasy Premier League w tym sezonie, ale po zagraniu wildcard ostatecznie z niego zrezygnowałem, bo wybrałem nieco inny wariant. On jednak w przeciwieństwie do niektórych mnie nie zawiódł. Bardzo ciekawy zawodnik, łączący dynamikę z bardzo dobrą kreatywnością.

    • 08/09/2012 o 19:41

      Jestem zadziwiony jego moilnoscia w takich warunkach. Z Fulham byl czysta radoscia dla oka

  2. 19/05/2013 o 22:56

    I drop a leave a response whenever I especially enjoy a post on a blog or if
    I have something to valuable to contribute to the conversation.
    Usually it’s caused by the passion communicated in the post I looked at. And on this article Złota 11-stka chłopców z cienia Premier League | Wychowany na futbolu. I was actually excited enough to drop a thought😉 I actually do have a couple of questions for you if you usually do not mind. Is it simply me or does it look like like a few of these comments appear like they are written by brain dead folks?😛 And, if you are posting at additional online social sites, I’d like to follow anything fresh you
    have to post. Could you list every one of all your communal
    sites like your twitter feed, Facebook page or linkedin profile?

  1. 07/10/2012 o 15:02

Zostaw komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: