Strona główna > FFT Stats Zone, La Liga, Serie A, Taktyczne > Nowe życie rozgrywającego

Nowe życie rozgrywającego

Tekst ukazał się w listopadowym FourFourTwo. Dziś 22.02 do sklepów trafia nowy numer FFT, również z moimi materiałami w środku – polecam:)

Choć przepowiadano mu rychłą śmierć, przetrwał i ma się znakomicie. Włosi nazwą go regista, Anglicy deep-lying playmaker, my cofniętym rozgrywającym. Dziś wybitny człowiek na tej pozycji stanowi gwarancję sukcesu i gabloty ociekającej trofeami.

Makalele – ideał zadaniowego pomocnika

Na margines mieli go wypchnąć muskularni zadaniowcy. – Futbol jest teraz inny – zapowiadał w 2004 Pep Guardiola. – Gra się szybciej i bardziej fizycznie. Różni się także taktyka. Musisz odbierać piłkę jak Patrick Vieira i Edgar Davids. Umiejętność podawania stanowi dodatek. Środkowi pomocnicy skupiają się na pracy w obronie. Piłkarze tacy jak ja są skazani na wymarcie.

Nie był w tej opinii osamotniony. – W mojej wizji futbolu rozgrywającym jest każdy, kto ma piłkę. Ale Makalele tego nie potrafi. Nie ma pomysłów, choć oczywiście jest świetny w odbiorze. Zaczęli dominować specjaliści – powiedział Arrigo Sacchi. Obaj się pomylili.

Generał z drugiego frontu

Opisywany przez Guardiolę i Sacchiego wszechstronny pomocnik przeżył. Zanika za to tradycyjny rozgrywający. Numer 10, który z ze zręcznością genialnego artysty tworzy dzieła tuż za plecami napastników. Kiedyś gracze pokroju Zinedine Zidane’a kreowali, gdy za ich plecami harował specjalista od defensywy – Makalele lub Davids, wspominani w przytaczanych cytatach.

Marginalizację klasycznych rozgrywających wymogła wzmożona batalia o środek boiska. Z ustawienia 4-4-2 (dwóch piłkarzy w centrum) standardem stały się taktyki 4-2-3-1 lub 4-3-3, gdzie stawia się na trójkąt graczy drugiej linii. Rozmiary boiska zostały te same, dlatego artysta żądający swobody twórczej został ściśnięty. Musiał uciekać.

Aby go odnaleźć we współczesnej piłce musimy zerknąć przed linię własnych obrońców. Właśnie tu żyje cofnięty rozgrywający. Im dalej od pola karnego rywali, tym więcej przestrzeni ma na pociąganie za sznurki. Wbrew kuszącemu uproszczeniu, pomocnik ustawiony przed swoimi obrońcami nie musi być defensywny. Cofniętego rozgrywającego należy oddzielić grubą kreską od gracza nastawionego wyłącznie na odbiory oraz pomocnika box-to-box, czyli ganiającego pod obiema bramkami.

Natchniony Włoch

Andrea Pirlo jest uosobieniem funkcji cofniętego rozgrywającego. – Podać do Pirlo to jak schować piłkę do sejfu – uważa Zbigniew Boniek. Pirlo zaczynał jako klasyczny numer 10. W głąb pola błyskotliwie przesunął go Carlo Mazzone w Brescii. Dzięki temu Pirlo miał więcej miejsca i czasu na myślenie.

Sprawny proces decyzyjny i wybór właściwych rozwiązań to podstawa na tej pozycji. Oglądanie wyczynów Pirlo wyjaśnia tajniki gry na pozycji registy. Swoimi licznymi kopnięciami decyduje o formie ataku. Długie i dokładne piłki angażują w akcje bocznych obrońców i skrzydłowych. Cofnięty rozgrywający nie może sobie pozwolić na straty, stąd na tej pozycji tak ważny jest wskaźnik dokładności podań – około średnio 85 procent.

Pirlo ma swoich pobratymców porozrzucanych po całej Europie. Xabi Alonso, Paul Scholes, Xavi Hernandez należą do najwybitniejszych przedstawicieli tego klanu. Łączy ich nieprzeciętna kolekcja trofeów. Wszyscy grają z wysoko podniesioną głową, dzięki czemu wypatrują podania niedostępne zwykłym śmiertelnikom.

Piłkarze tej pozycji muszą zachować stoicki spokój. Tacy są też poza boiskiem, stąd nie krzyczą do nas z pierwszych stron magazynów plotkarskich. – Kiedy ma dzień wolny, idzie zbierać grzyby – Guardiola wyjawił sekret Xaviego. – Ktoś, kto zbiera grzyby nie może być złym chłopakiem.

Choć to oni reżyserują grę światowych potentatów, ich wpływu nie w pełni oddają liczby asyst lub bramek. Często ślą przedostatnie podanie, o którym zapomina się chwilę po golu. Ale są niezastąpieni. Kto pragnie dowodów, niech porówna chwilę, gdy Juventus wrócił na szczyt ligi włoskiej z datą transferu Pirlo do Turynu. Jakie wnioski?

Cofnięty rozgrywający w lupie FFT Stats Zone:

1. PRZEWODNIK STADA

Znaczenie Xaviego dla Barcelony

Xavi w Barcelonie ma za plecami jeszcze Sergio Busquetsa, ale to on jest rozgrywającym Katalończyków z głębi pola. Wykres wpływu piłkarzy na mecz świetnie pokazuje jak wiele dla Barcy znaczy rytm podań nadawany przez Xaviego.

2. ZASIĘG PODAŃ

Zasięg podań Scholesa

Zasięg i precyzja dalekich podań to chleb powszedni cofniętego rozgrywającego. – Kiedyś Scholes wziął piłkę i pokazał na drzewo stojące 50 metrów od nas. Kopnął i trafił za pierwszym razem. Poprosił mnie, żebym zrobił to samo. Próbowałem dziesięć razy, ale nie umiałem uderzyć z taką precyzją. Uśmiechnął się i odszedł – opowiedział kiedyś Cristiano Ronaldo.

3. WYMAGANIA OBRONY

Obrona Pirlo i De Rossiego

Cofnięty rozgrywający często zwalniany jest ze wzmożonej pracy w defensywie. Ma skupiać się na ataku, nawet jeśli nominalnie stoi w miejscu wymagającym zaangażowania w obronę. Dlatego registę zwykle równoważy wszechstronny pomocnik. Przykład takiego uzupełniania ról pokazali Andrea Pirlo i Daniele de Rossi podczas EURO 2012. Wykresy jasno pokazują, że ten pierwszy, choć ustawiony głębiej, dużo rzadziej zaliczał zagrania defensywne. Z tego powodu Pirlo mógł skupić się na obmyślaniu sposobu dorwania się do gardeł Niemców.

4. ROZGRYWAJĄCY A PODAJĄCY

Cofnięty rozgrywający, a zwykły podający

Nie każdy celnie podający defensywny pomocnik staje się cofniętym rozgrywającym. To tej funkcji potrzeba zagrań, które dyrygują zespołem, a nie tylko pozwalają mu utrzymać się przy piłce. Sami Khedira i Xabi Alonso zwykle stoją w tym samym rejonie boiska. Ale znacząco różnią się rodzaj posyłanych przez nich podań, a także ich liczba. Khedira w Realu zwykle wybiera bezpieczniejsze rozwiązania, z kolei Alonso szuka z tyłu prostopadłych zagrań lub długich, diagonalnych przerzutów na słabiej obstawione skrzydła. Taka zmiana rytmu gry bardzo ułatwia tworzenie przestrzeni na boisku.

5. PRZEBUDZENIE ANGLII

Pirlo rozkłada Anglię na łopatki

Pirlo najlepszy mecz na EURO 2012 rozegrał z Anglią. Wyspiarze ustawieni w systemie 4-4-2 zostawiali mu mnóstwo miejsca, dlatego pomocnik Juventusu mógł stemplować każdą akcję. Bez problemu rozgrywał tam, gdzie tylko podpowiadał mu zmysł rozgrywającego. Sam stworzył aż sześć okazji strzeleckich dla swoich kolegów. Po tym meczu, przegranym w rzutach karnych, Anglicy zaczęli zastanawiać się, dlatego ich piłkarska kultura nie potrafiła wychować kogoś tak uzdolnionego technicznie jak filar włoskiej reprezentacji.

  1. XTB
    22/02/2013 o 18:41

    Myślę, że takim cofniętym rozgrywającym może zostać dla Anglików Wilshere🙂

  2. consigliere
    23/02/2013 o 10:27

    A ja mam inne zdanie. Wilshere to wspaniale wyszkolony, ale b2b. To i tak progres. Na Wyspach jest kilku młodych, utalentowanych środkowych pomocników, większość z nich to jednak b2b lub 10. Wydaje mi się że cofniętych rozgrywających z interesującym potencjałem Anglicy mają dwóch, jeden gra w Tottenhamie, drugi w Chelsea.

    • Asdasadas
      24/02/2013 o 02:18

      Huddlestone i McEachran? Ten pierwszy gra fatalnie, a ten drugi na wysokim szczeblu jeszcze nie pokazał, żeby móc wyciągać tak daleko idące wnioski.

  3. 23/02/2013 o 15:28

    Dla mnie najbliżej cofniętego rozgrywającego w Anglii jest zdecydowanie Carrick. On ma potrzebne cechy – zasięg podań, cierpliwość, wysoką precyzję. Jest schowany, pociąga za sznurki i nadaje tempo akcji.

    Wilshere jest innym typem, mimo że też gra nieco z tyłu. On lubi biegać z piłką, dryblować, wchodzić w pole karne. Na razie nie rozwinął na tyle długich podań, aby dyktować warunki gry. Już bardziej w Arsenalu w tę funkcję wpisuje się Arteta.

  4. M.
    23/02/2013 o 16:00

    Zdecydowanie Arteta. Wilshere ma inklinacje do gry znacznie wyżej, żal tego potencjału nie wykorzystać.
    Do Carricka jak zwykle nie jestem w 100% przekonany. Doceniam spokój jaki potrafi dać jego ustawienie i rozdzielanie piłek, ale to nie jest Scholes i nigdy nim nie będzie. Nie ma takiej swobody i kreatywności w uruchamianiu akcji. Dla mnie jest wolniejszy o jakieś dwa tempa zarówno w wykonaniu, jak i w myśleniu od Scholesa.

  1. 23/02/2013 o 16:22

Zostaw komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: